Kleine kwalen bij Ouderen in Overig

Eenzaamheid

Definitie

Eenzaamheid is het gevoel alleen te zijn, geisoleerd te zijn van anderen. Onderzoekers omschrijven eenzaamheid als ‘het ervaren verschil tussen gewenste en aanwezige contacten’.1Van Tilburg T, de Jong-Gierveld J. Zicht op eenzaamheid: achtergronden, oorzaken en aanpak, Amsterdam: Van Gorcum, 2007. Wanneer iemand in staat is een goede balans te vinden tussen onafhankelijkheid en autonomie enerzijds, en de verbondenheid en bescherming van een sociaal steunnetwerk anderzijds, is de situatie optimaal. Sociale netwerken zijn niet stabiel, gedurende de levensloop veranderen de samenstelling, de omvang en de kwaliteit ervan. Verstoringen in het levenspatroon kunnen gevolgen hebben voor de bestaande netwerken en het risico op eenzaamheid verhogen.2Machielse A, Hortulanus R. Social ability of social frailty? The balance between autonomy and connectedness in the lives of older people. In: Baars J, Dohmen J, Grenier A, Phillipson C, editors. Ageing, meaning and social structure: Connecting critical and humanistic gerontology. Bristol: Policy Press, 2013. p. 119-38.

Eenzaamheid heeft een aantal belangrijke uitingsvormen:

  • gevoelssymptomen (depressieve kenmerken, spanning, verveling);
  • motivationele symptomen (apathie of juist verhoogde activiteit);
  • cognitieve symptomen (laag zelfbeeld, sterke gerichtheid op eigen individu);
  • gedragssymptomen (verhoogde verslavingsgevoeligheid);
  • lichamelijke klachten (slapeloosheid, hoofdpijn, buikpijn; een scala aan onverklaarde lichamelijke klachten).

Auteur: Mariska Brittijn

Wilt u verder lezen?

Sluit eenvoudig een abonnement af om deze en alle andere kleine kwalen
in deze online kennisbank onbeperkt te raadplegen.

Bekijk de mogelijkheden


Bent u al abonnee?

Log hier in

Naar boven